NIEZWYKŁE FAKTY HISTORYCZNE
NIEZWYKŁE FAKTY HISTORYCZNE
3km2 zajmują obecne ruiny Tiwanaku
NIEZWYKŁE FAKTY HISTORYCZNE
Najnowsze badania, zamiast ukracać sensacyjne teorie, tylko mnożą kolejne pytania. Mimo to zarówno historycy, jak i badacze niewyjaśnionych zjawisk zgodnie powtarzają – to najprawdopodobniej jedno z najstarszych miast świata. Ruiny Tiwanaku leżą w dolinie Altiiplano w Andach przy południowym krańcu jeziora Titicaca na terenie zachodniej Boliwii. Dziś te tereny to jałowa ziemia prowincji Ingavi, departamentu La Paz, ale setki lat temu dolina Altiiplano tętniła życiem stolicy wielkiego imperium. Obejmowało ono dzisiejsze południowe Peru, Boliwię, północne Chile i część Argentyny. Apogeum rozwoju kultury Tiwanaku przypada na okres 500–900 roku naszej ery. Analizując zawarte w ustawieniu kamiennych monumentów odniesienia astronomiczne – niektórzy archeolodzy doszli do wniosku, że Tiahuanaco zostało wzniesione 12 tysięcy lat przed naszą erą, ale bardziej prawdopodobny wydaje się wiek VI p.n.e., na co stawia większość badaczy. W Tiwanaku znajdują się pozostałości kilku wyróżniających się budowli, które potwierdzają status tego ośrodka oraz jego olbrzymie znaczenie polityczne i kulturowe. Świątynia Akapany, olbrzymia, piramidalna budowla, która pierwotnie składała się z 7 kamiennych tarasów, na których znajdowały się pomniejsze świątynie, obserwatorium, pomieszczenia gospodarcze oraz zbiornik wodny, to jeden z najokazalszych obiektów w ruinach Tiwanaku. Do dziś zachowały się mury najniższej platformy oraz kanały odwadniające cały kompleks. Na jednej z zachowanych mniejszych świątyń (Semi-Underground Temple) zachowało się także 175 kamiennych głów wmurowanych w ścianę wykonaną z czerwonego piaskowca. Ten zabieg odnosił się najprawdopodobniej do praktyki wystawiania głów pokonanych wrogów na ścianach świątyń – jest to znany motyw kultur prekolumbijskich. to rok przeprowadzenia pierwszych badań archeologicznych Symbolem Tiwanaku jest Brama Słońca. Kamienna konstrukcja w kształcie wolno stojącego portalu została zbudowana z bloków andezytu o grubości 0,5 metra. Bramę zdobył kamienny fryz z wizerunkiem boga Wirakoczy w ceremonialnym stroju i masce. Bóstwo jest otoczone przez rzędy antropomorficznych ptaków, prawdopodobnie symbolizujących kapłanów-wojowników. Całą płaskorzeźbę charakteryzuje rytm i geometryzacja, co uchodzi za wzorcowy przykład sztuki Tiwanaku. Część badaczy uznaje, że wizerunek zdobiący Bramę Słońca stanowi część pradawnego kalendarza rolniczego. Mieszkańcy Tiwanaku byli niekwestionowanymi mistrzami uprawy ziemi i rzemiosła kamiennego. Odnalezione
metry mierzy na wysokość słynna Brama Słońca
zachowanie zdalnych kątów prostych, obróbka i wiercenie w kamieniu nie doczekały się pełnego, naukowego wytłumaczenia. Jakimi narzędziami musieli posługiwać się dawni mieszkańcy Tiwanaku? Czy ktoś im pomagał? Skąd zadziwiające zbieżności z kulturą starożytnego Egiptu – w mgle niejasności te pytania padają tu aż nader często. Kultura Tiwanaku załamała się nagle w pierwszej połowie XII wieku z nieznanych do dziś przyczyn. Ale jej wpływy odnaleziono na terenie całej Ameryki Południowej oraz w obrzędach późniejszego imperium Inków.
 pozostałości nawadnianych tarasów oraz ślady uprawy ziemniaków i komosy ryżowej (powszechnie uprawianej w kręgu kultur andyjskich) świadczą o wysokim poziomie kultury agrarnej. W dawnej stolicy znajdowało się około 50 tysięcy nawadnianych tarasów zwanych Sukakollos, które żywiły dziesiątki tysięcy ludzi. Zachowane budowle kamienne cechuje mistrzowska obróbka i wykonanie, które do dziś rozpala emocje badaczy i miłośników UFO. Tak dokładne i precyzyjne cięcia,